دانش تحریر
ایرادگیری نشانه اختلال روانی است
تاریخ انتشار: پنجشنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۶ | ۰۴:۴۷ ق٫ظ | تعداد بازدید: 92

ایرادگیری نشانه اختلال روانی است

منبع : طب روان

کد خبر ۱۱۰۰۱۱ – ۱۳۹۳ ۰۶ | تاریخ: ۱۰۵۹ روز پیش-۱۳۹۳/۰۶/۰۳ | ساعت: ۱۴:۱۷

گوناگونی طبیعت در همه جا و همه چیز مشهود است. انسان ها نیز به همین دلیل در قد و وزن و شکل و قیافه با همنوعان خود تفاوت های بسیاری را دارا هستند. اما این تفاوتها تنها در ظاهر و خصوصیات فیزیکی نیستند. اخلاق و خلق و خوی نیز، چه در میان انسانها و چه در میان حیوانات حتی در یک گونه پر از گوناگونی و رنگارنگی است.

ولی اخلاق و خوی سالم خواه در انسان و خواه در حیوانات، طیف و گستره ای دارد که با وجود در بر گرفتن گوناگونی ها، دارای چهارچوبی قابل تعریف و شناسایی است. بعنوان مثال مرغ و خروسی را که در یک قفس به مرغها و خروسهای دیگر نوک میزند بعد از یکی دوبار مدارا و چشم پوشی ذبح میکنیم چون وجود او را خطرناک و مضر تلقی میکنیم. حیوان خانگی ای که به دیگران چنگ کشیده و یا گاز میگیرد در اتاقی یا گوشه ای از حیاط زندانی کرده و منزوی میکنیم تا موجب زحمت دیگران نگردد. اگر آدمهای بی منطق و ترسویی نباشیم یک مار ابی را که در حیاط خانه زندگی میکند بحال خود رها کرده ولی یک افعی خطرناک را به کوه و جنگل منتقل میکنیم چون به آنجا تعلق دارد.

به عبارت دیگر هر موجودی به تناسب نقشی که در طبیعت  برای وی تعریف شده مجاز به حد معینی از خاص بودن، خشونت، سرکشی و اعتراض است و نه بیشتر. انسان نیز به همین صورت تا اندازه ای مجاز به داشتن خلق و خوی سخت و ناسازگار است که در تعامل وی با همنوعان خود موجب درگیری و کدورت نشود. بنابراین انسانهایی که مکررا باعث اضطراب و دلخوری دیگران می شوند و یا مکررا از دیگران دلخور و مضطربند از طیف خلق و خوی سالم خارج بوده و مشکلی روحی و روانی دارند.

این افراد اما مشکل خلق و خوی خود را با ایراد گرفتن از دیگران و دیگر چیز ها پنهان کرده و دلیل نارضایتی و خوشحال نبودن خود را اشتباهات دیگران تلقی میکنند. تلاش برای کسب رضایت این افراد تنها موجب پیدا شدن نارضایتی های جدیدتری شده بطوری که همیشه و همه وقت بدلایلی کوچک و بزرگ، این افراد از دیگران ناراضی و طلب کارند.

دلیل این ایراد گرفتن ها و نارضایتی ها در شخصیت ضعیف و مهارت های سطحی این افراد در تعامل با دیگر انسان هاست. ذهن این افراد پر از ترسها و نگرانی هاییست که ربطی به شرایط و زمان حال ندارد. وجودشان پر از تعصباتی است که در گذر زمان تعدیل نشده و شکل و درجه ای صحیح پیدا نکرده است. این افراد ایراد میگیرند چون خودشان را مظلوم دیده و رفتار دیگران را تضییع حقوقی می شمارند که شاید از اول به آنها تعلق نداشته باشد.

آدمهایی که مکررا و دائم ایراد می گیرند قادر به درک کاستی های طبیعی و سنجش وسع واقعی و کاربردی دیگران نیستند. در نظر این افراد، دیگران به عمد از انجام وظایف خود کوتاهی کرده تا باعث نگرانی و آزار آنها شوند و هیچ توجیه و عذری برای آن کاستی ها در نظر خدا گونه این افراد پذیرفته نیست.

ولی حقیقت این است که افراد ایراد گیر افرادی ضعیف، کودک صفت، بی ملاحظه، پر از اشتباهات سهوی، و مملو از عقده و تظاهرند. این افراد از نظر شخصیتی بیمارند چون شخصیت آنها به تناسب سنی که دارند رشد نیافته و وسعت و عمق پیدا نکرده است. افسردگی و اضطراب در این افراد شایع و فراگیر است و عمدتا از انواع ناراحتی های جسمی رنج می برند.

اگر میخواهیم فردی سالم باشیم و شخصیتی توانمند و عمیق داشته باشیم، بجای ایراد گیر بودن باید زندگی را سهل گرفته و با امکاناتی که در حدودی منطقی و نه کمتر در اختیار ما قرار دارند بهترین کارنامه شعور و معرفت استفاده و رشد را ارائه دهیم.

منبع : طب روان

آمار وبسایت
کاربران آنلاین : 0
بازدید امروز : 40
بازدید دیروز : 111
کل بازدیدها : 4203342
:تاریخ بروز رسانی
مهر ۱۸, ۱۳۹۶